စိတ္




မေမ့နိုင္ေသးတဲ့ အရသာ တစ္ခု
အနံေမႊးေမႊး နက္စ္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္
ငါမေသာက္ျဖစ္ခဲ့တာ
ငါ့အိမ္မက္ေတြ ကမာၻတစ္ဖက္ျခမ္းမွာ
အထပ္လိုက္ ေဆြးေနကတည္းက . . . .

သတိရျခင္းေတြ မ်ားေနတဲ့စိတ္
ခဏခဏ သိမ္း၀ွက္ရလြန္းလို႔
ငါ့စိတ္နဲ႔ ငါေတာင္
အတိတ္ရဲ႕ အရိပ္ေတြမွာ
ေန႔ ေန႔ . . . ည ည
သဟဇာတ မျဖစ္ခဲ့ဘူး ။

ငါခုန္ခ်လိုက္တဲ့ အနာဂတ္တြင္းနက္
ေနရာတိုင္းမွာ အခ်ိဳးအစား မညီဘူး
ေလွ်ာက္ေနရတဲ့ တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚ
ကမ္းပါး ေစာက္နက္လမ္း
ပြန္းပဲ့မႈေတြ မ်ားလြန္းလို႔
မင္းကို ကမ္းမယ့္ ငါ့လက္ေတြ
ခုတ္ျဖတ္ . . . .
ႏႈတ္နဲ႔ေတာင္ မေခၚရက္ခဲ့ဘူး . . . .

မင္းအတြက္ ေပးဆပ္ခ်င္တဲ့
ခမ္းနားထည္၀ါမႈ သမိုင္းအေဟာင္းေတြ
ငါ့အေရွ႕က ဥၾသသံေပး ထြတ္ခြါသြားတာ
ကမာၻ တစ္ပတ္ေတာင္ ျပည့္ေလာက္ေရာေပါ့
ျပန္ဆိုက္လာဖို႔ ငါ့ဘူတာ . . .
သူတို႔ ရွာမေတြ႕ခဲ့ႀကဘူး ။

ယံုႀကည္ခ်က္ . . .
တစ္ေန႔တစ္လံ ပုဂံဆီလဲ မေျပးဘူး
ငါ့လမ္း ငါေလွ်ာက္
ကုန္းေကာက္စရာ မရွိေတာ့ရင္ေတာင္
မင္းအတြက္ေပးဖို႔
သစၥာနဲ႔ ေမတၱာ
ငါ့မွာ က်န္ပါေသးတယ္ . . . . .

0 Comments:

Post a Comment